Αθλιοι και επικίνδυνοι σχεδιασμοί της ΕΕ να βάλει στο χέρι τους κόπους μιας ζωής και τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων για να χρηματοδοτήσει την πολεμική προετοιμασία και την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων της
Στο φόντο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και του πολέμου που κλιμακώνεται, η Ευρωπαϊκή Ενωση αναζητάει επειγόντως πόρους για να ενισχύσει την πολεμική προετοιμασία, αλλά και τη λεγόμενη «στρατηγική αυτονομία» σε κρίσιμους κλάδους της οικονομίας, για να μειώσει το χάσμα της ανταγωνιστικότητας απέναντι σε ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσίας κ.ά. Είναι ενδεικτικές οι εξής επισημάνσεις της ΕΕ:
- «Η σημαντική εξάρτηση της ΕΕ από εισαγωγές ορυκτών καυσίμων και η σχεδόν απόλυτη εξάρτησή της από εισαγόμενα εξευγενισμένα ορυκτά είναι πολύ μεγαλύτερες σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα».1
Συνέπεια αυτής της εξάρτησης είναι η ΕΕ να «αντιμετωπίζει δομικά υψηλότερο κόστος Ενέργειας και πρώτων υλών», το οποίο αποδυναμώνει την ανταγωνιστικότητα της ευρωενωσιακής οικονομίας, αποτρέπει επενδύσεις και δραστηριότητες ενεργοβόρων βιομηχανιών. Το πρόβλημα αυτό για τα ευρωπαϊκά μονοπώλια επιδεινώθηκε ραγδαία μετά τον πόλεμο ΝΑΤΟ - Ρωσίας στην Ουκρανία και τις κυρώσεις που αποφάσισε η ΕΕ, μειώνοντας ή και τερματίζοντας τις ενεργειακές ροές από τη Ρωσία.
- «Η ετοιμότητα άμυνας της ΕΕ έχει υπονομευθεί από δεκαετίες υποεπένδυσης. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με πολέμους, επιθετικότητα και εχθρικές ενέργειες χωρίς την απαραίτητη αποτρεπτική ικανότητα», για αυτό απαιτείται «ανασυγκρότηση της ευρωπαϊκής άμυνας» που με τη σειρά της «απαιτεί μια μαζική επένδυση για μια παρατεταμένη περίοδο. (...) για να διασφαλίσουμε ότι η Ευρώπη θα έχει μια ισχυρή και επαρκή αμυντική διάταξη το αργότερο έως το 2030 (...)».2