Συμπληρώθηκαν 105 χρόνια από τον βάρβαρο ξεριζωμό των
Ελλήνων του Πόν του. Εκτοπίσεις, κακουχίες, βασανιστήρια, πείνα και δίψα, πορείες
θανάτου στην έρημο, δολοφονίες και εκτελέσεις.
Οι
επιζώντες κατέφυγαν με τη βοήθεια της σοβιετικής κυβέρνησης, κυρίως μέσω
θαλάσσης στον ΄Ανω Πόντο, στή Σοβιετική ΄Ενωση. Αντίθετα, η ελληνική κυβέρνηση
καμία βοήθεια δεν έστειλε στον εξεγερμένο από το 1917 Πόντο. Από τη Σοβιετική
΄Ενωση, ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων κατέφυγε το 1922 στην Ελλάδα, όπου τους
περίμενε ένας νέος γολγοθάς αλλά και η αμέριστη συμπαράσταση από τους
προοδευτικούς, δημοκρατικούς ανθρώπους και κόμματα. Κάτι ανάλογο έγινε μετά το
1990 με τους ομογενείς μας από την πρώην ΕΣΣΔ, ιδιαίτερα με τα ζητήματα της
κατοικίας και των συντάξεων.
Οι
Ελληνες του Πόντου, είναι και αυτοί ένας κρίκος στη μεγάλη αλυσίδα των θυμάτων
των ανταγωνισμών των κυρίαρχων τάξεων που οξύνονται στα πλαίσια του
καπιταλιστικού συστήματος. Της δημιουργίας εθνικών κρατών, μετά τη διάλυση των
αυτοκρατοριών και εθνικιστικών κομμάτων όπως οι νεότουρκοι.