Ο
δήμαρχος Ωραιοκάστρου προτείνει την ονομασία του ανοιχτού θεάτρου ως θέατρο
Γεωργίου Καμπέρη, προς τιμήν του τέως δημάρχου Μυγδονίας που σήμερα αποτελεί δημοτικό
διαμέρισμα του δήμου.
Στην
επιστολή του προς τους δημοτικούς συμβούλους αναφέρει ότι ο κ. Καμπέρης ήταν ο
εμπνευστής και πρωτεργάτης, οραματίστηκε και σχεδίασε το θέατρο στην τοποθεσία
Τσούκες (κορυφές).
Σύμφωνα με πληροφορίες που είχα από κατοίκους της περιοχής, η ιδέα και το όραμα του θεάτρου ανήκε στον τότε επί 15ετία καθηγητή φιλόλογο στο Γυμνάσιο – Λύκειο Δρυμού και σήμερα εν ζωή Λαέρτη Τανακίδη. Αυτός διαπίστωσε τον κατάλληλο χώρο για να γίνει αμφιθέατρο, όπως τα αρχαία θέατρα. Ο κ. Τανακίδης διετέλεσε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης κατα την δύσκολη δεκαετία του 1980 και μαθητής του υπήρξε ο Γ. Καμπέρης. Στα Δίκαια του ΄Εβρου, όπου υπηρέτησε πριν έρθει στον Δρυμό, έκανε το ίδιο, οραματίστηκε αρχαίο θέατρο το οποίο τελικά έγινε και έλαβε την ονομασία από τον δήμο Ορεστιάδας “Λαέρτης Τανακίδης και μαθητές”.
Ο κάθε
ένας δήμαρχος και τοπικός παράγοντας και μάλιστα εν ζωή, δεν μπορούν να κριθούν
θετικά από ένα ή δύο έργα που γίνονται επί της θητείας τους. Κρίνονται συνολικά
και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο εν λόγω δήμαρχος υπηρέτησε την πολιτική των
κυβερνήσεων που οδήγησε στο να εξελιχθεί η λεγόμενη αυτοδιοίκηση σε εξάρτημα
του κράτους, των κυβερνήσεων και των μεγάλων επιχειρήσεων.
Το
θέατρο του Δρυμού αποτελεί ένα γενικότερο σημείο αναφοράς και εκδηλώσεων για
την Μυγδονία, τον δήμο Ωραιοκάστρου και ευρύτερα την Κεντρική Μακεδονία. Γι
αυτό και το όνομά του θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα βαρύνουσας σημασίας. ΄Οπως
λ.χ., θέατρο Απόλλων ή θέατρο Αισχύλου. Ακόμα, θέατρο Ιάκωβου Καμπανέλλη ή
θέατρο Μάνου Λοϊζου. ΄Η εάν θέλετε, προς τιμή ενός θρύλου της τέχνης, θέατρο
Σταύρου Ξαρχάκου. Ωστε να έχει ευρύτερη καλλιτεχνική απήχηση ο τίτλος του
θεάτρου. Σε τελευταία ανάλυση, να
παραμείνει ως “Ανοιχτό Θέατρο Δρυμού” για την ανάδειξη μόνον της περιοχής.
Η
πρόταση του δημάρχου είναι σύμφωνη με τις σκοπιμότητες όλων των ονοματοδοσιών
που έγιναν με πρωτοβουλία του ίδιου και των συνεργατών του. Α
Διαχρονικά αποφεύγουν οι τοπικές διοικήσεις να δοθούν
ονόματα κοινωνικών αγωνιστών, διανοητών και μεγάλων καλλιτεχνών σε κτίρια,
αίθουσες, οδούς και πλατείες. Γιατί αυτοί είναι άλλης πολιτικής κατεύθυνσης από
αυτήν της δημοτικής αρχής. Ακόμα και ανθρώπων που όντως υπηρέτησαν με
ανιδιοτέλεια την πάλαι ποτέ αυτοδιοίκηση.
Η Λαϊκή
Συσπείρωση, με βάση και τις προτάσεις της, καταψηφίζει την πρόταση του δημάρχου
και τις πολιτικές της σκοπιμότητες.-
Θεμελής Άγγελος